۲۸ژوئن ۲۰۲۵ - بر اساس یک پژوهش جدید که در نشریهBMC Pharmacology and Toxicology  منتشر شده است، هم فنوفيبرات و هم مکمل کورکومین می‌ توانند به شکل مؤثری سطح چربی خون را کاهش دهند و التهاب را در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ بهبود ببخشند. با این حال، فنوفيبرات ممکن است مزایای بیشتری ارائه دهد، از جمله کاهش قابل توجه ‌تر در اندازه دور کمر، کاهش سطح پروتئین فتوئین- Aو افزایش میزان پروتئین سیرتوئین ۱.

دیابت نوع ۲، یکی از عوامل خطر شناخته ‌شده در ابتلا به بیماری ‌های قلبی‌ عروقی است. این مطالعه اثرات فنوفيبرات و کورکومین را در کاهش چربی خون در بیماران دیابتی بررسی کرده است. هدف مطالعه، مقایسه اثر این دو ماده در کنار مصرف داروی گلی‌مپیراید بر وزن، پروفایل چربی، کنترل قند خون، سطوح فتوئین -A، پروتئین واکنشی C با حساسیت بالا(hs-CRP)، و سیرتوئین ۱بود.

در این کارآزمایی، ۳گروه ۶۰نفره از بیماران دیابت نوع ۲به ‌طور تصادفی انتخاب شدند: گروه اول دارونما، گروه دوم ۱۱۰۰میلی ‌گرم مکمل کورکومین، و گروه سوم ۱۶۰میلی ‌گرم فنوفيبرات دریافت کردند-همگی به ‌صورت خوراکی و یک بار در روز. همچنین، برای تمام گروه ‌ها گلی‌مپیراید ۴میلی‌ گرم روزانه به مدت سه ماه تجویز شد.

بیمارانی که در این مطالعه شرکت کردند، در محدوده سنی ۳۵ تا ۷۰ سال بودند و همگی مبتلا به دیابت نوع ۲کنترل ‌نشده، دارای چربی خون بالا (هایپرلیپیدمی) و تحت درمان با ۴میلی ‌گرم گلی‌مپیراید بودند. افرادی که به سایر انواع دیابت مبتلا بودند، زنان باردار، افراد با نتایج غیرطبیعی در آزمایش عملکرد کبد یا کلیه، کسانی که از سایر داروهای ضد دیابت استفاده می ‌کردند، یا بیمارانی که به درمان پایبند نبودند، از مطالعه کنار گذاشته شدند.

اندازه ‌گیری ‌های آنتروپومتریک (مانند قد، وزن، شاخص توده بدنی و...) در ابتدای مطالعه و سه ماه پس از مداخله انجام شد و نمونه ‌های خونی جهت بررسی ‌های بیوشیمیایی شامل پروفایل چربی، فتوئین-A، سیرتوئین ۱، هموگلوبین گلیکوزیله(HbA1c)، قند خون،hs-CRP  و فتوئین جمع ‌آوری گردید. پس از سه ماه، شاخص توده بدنی، وزن، قند خون دو ساعته پس از غذا(2h-PPG)، قند خون ناشتا وHbA1c  بین سه گروه تفاوت معناداری نشان ندادند(p > 0.05).

نتایج این مطالعه نشان داد که هم گروه فنوفيبرات(با p کمتر از ۰.۰۰۱) و هم گروه کورکومین(باp  کمتر از ۰.۰۵) کاهش معنا داری در سطح تری ‌گلیسرید(TG)، کلسترول تام(TC)، کلسترول LDL، کلسترول VLDL، کلسترول غیر-HDL، شاخص خطر کرونری (CRI)، شاخص آترژنیک(AI)  و پروتئین التهابیhs-CRP داشتند، و همزمان سطح پروتئین سیرتوئین 1 نیز در هر دو گروه افزایش یافت.

گروهی که فنوفيبرات دریافت کرده بودند، سطح HDL-C به‌ مراتب بالاتری نسبت به گروه دارونما داشتند( pکمتر از ۰.۰۰۱).همچنین فنوفيبرات در مقایسه با کورکومین به‌ طور قابل توجهی اندازه دور کمر و سطح فتوئین-A  را کاهش داده و میزان سیرتوئین ۱را افزایش داده بود(p کمتر از ۰.۰۵).

 محققان نتیجه گیری کردند که به ‌طور کلی، در میان بیماران دیابت نوع ۲که گلی‌مپیراید مصرف می‌ کردند، افزودن فنوفيبرات نسبت به کورکومین مزایای بیشتری دارد. البته باید توجه داشت که هر دو دارو در کنار گلی‌مپیراید موجب بهبود پروفایل چربی، شاخص‌ های التهابی و وضعیت قند خون شدند.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/both-fenofibrate-and-curcumin-improve-lipid-and-inflammatory-markers-in-type-2-diabetes-study-150295